بعد از مدتها كشمكش با خودم كه اين پست رو بنويسم يا نه بالاخره رسيدم به جايي كه چاره اي جز اين نداشتم.
نميدونم خواننده اين نوشته چه برداشتي پيدا ميكنه از من ولي به همون امام رضا قسم ديگه راهي نمونده بود كه نرفته باشم و آدمي نبود كه بهش روننداخته باشم.
الان نزديك به دوساله كه بيكار شدم.به بهانه تعديل نيروي انساني و اينكه ما نيروي مازاد تشخيص داده شديم و هزينه ما كمر سازمان آب و برق خوزستان رو شكسته بود.
توي اين مدت هم با دست خالي هركاري كه ميتونستم انجام دادم.در زمينه سخت افزار و شبكه هركاري رو قبول كردم ولي فقط تونستم احتياجات روزانه خانواده رو برطرف كنم.
تازه داشتم كمي كمر راست ميكردم زير بار مشكلات و تونسته بودم يه غرفه كوچيك بگيرم توي يه فروشگاه تعاوني كه بتونم سر و ساموني به زندگيم بدم.
كه از چيزي كه هميشه واهمه داشتم سرم اومد.توي اين دوسال من نتونستم قسط كمرشكن خونه رو كه از بانك پارسيان گرفته بودم مرتب پرداخت كنم.
تا الان هم با احتساب سودي كه بابت ديركرد بهش تعلق گرفته مبلغي شده تقريبا معادل 10 ميليون تومن ناقابل.
و حالا از بانك تماس گرفتن كه اگه توي همين چندروزه اين مبلغ پرداخت نشه خونه رو توقيف ميكنن.
حتي تصور اينكه توي اين زمستوني بيان و خونه رو از من بگيرن هم باعث ميشه از شدت استرس نفسم بند بياد.
آخه من با يه بچه كوچيك چيكار ميتونم بكنم و كجا ميتونم برم.خدا ميدونه كه همينجوريش هم توي گذران اموراتم موندم.
ديروز رفتم كه براي فروش كليه اقدام كنم كه اونم مدتها زمان ميبره.
بخدا مستاصل شدم ديگه و راه به هيچ جا ندارم.
اين متن رو نوشتم تا اگه كسي ميخونه و راهي به نظرش ميرسه كمكم كنه تا بتونم از اين وضعيت نجات پيدا كنم.
و در آخر هم شرمنده و روسياهم از اينكه اين مطالب رو اينجا آوردم خدا شاهده فقط به اين خاطر بود كه گفتم شايد اينجا كسي پيدا بشه و بتونه براي من كاري بكنه يا راهنماييم بكنه كه چيكار كنم.